اعضاي تيم پومسه تكواندو دختران ايران در بازي‌هاي دانشجويان جهان مدال نقره تيمي را بر گردن آويختند.

به گزارش خبرنگار اعزامي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) از «شن‌ژن»، در ادامه هفتمين روز از بيست و ششمين دوره بازي‌هاي دانشجويان جهان، تيم پومسه تكواندو دختران ايران در ديدار فينال رقابت‌هاي تيمي با تركيب مهسا مرداني، كلثوم مددخاني و نسترن ملكي در فرم‌هاي كومگانگ و تبك به ترتيب امتيازهاي 8.57 و 8.60 را كسب كرد و در مجموع با 8.59 امتياز بر سكوي دوم اين رقابت‌ها ايستاد و دومين نشان نقره كاروان ايران را از آن خود كرد.

در اين رقابت‌ها كره با ميانگين 8.65 امتياز قهرمان شد و تيم‌هاي چين و ويتنام به ترتيب با امتيازهاي 8.59 و 8.48 به طور مشترك سوم شدند.

بر اين اساس در پايان رقابت‌هاي پومسه، نمايندگان كاروان ايران با چهار نشان نقره و برنز به كار خود پايان دادند.

فردا (شنبه) در هشتمين روز بازي‌ها نمايندگان اوزان اول و چهارم تكواندو در بخش مبارزه بر روي شياب چانگ خواهند رفت.

انتهاي پيام

چیزهای کوچک، مثل دوستی که همیشه موقع دست دادن خداحافظی، آن لحظه قبل از رها کردن دست، با نوک انگشت‌هاش به دست‌هایت یک فشار کوچک می‌دهد ….. چیزی شبیه یک بوسه.

مثلا راننده تاکسی‌ای که حتی اگر در ماشینش را محکم ببندی بلند می‌گوید: روز خوبی داشته باشی دخترم.

آدم‌هایی که توی اتوبوس وقتی تصادفی چشم در چشمشان می‌شوی، دستپاچه رو بر نمی‌گردانند، لبخند می‌زنند و هنوز نگاهت می‌کنند.

آدم‌هایی که حواسشان به بچه‌های خسته توی مترو هست، بهشان جا می‌دهند، گاهی بغلشان می‌کنند.

آدم هایی که که هر دستی جلویشان دراز شد به تراکت دادن، دست را رد نمی‌کنند. هر چه باشد با لبخند می‌گیرند و یادشان نمی‌رود همیشه چند متر جلوتر سطلی هست، سطل هم نبود کاغذ را می‌شود تا کرد و گذاشت توی کیف.

دوست‌هایی که بدون مناسبت کادو می‌خرند، مثلا می‌گویند این شال پشت ویترین انگار مال تو بود. یا گاهی دفتر یادداشتی، نشان کتابی، پیکسلی.

آدم‌هایی که از سر چهار راه نرگس نوبرانه می‌خرند و با گل می‌روند خانه.

آدم‌های “اس‌ام‌اس”‌های آخر شب، که یادشان نمی‌رود گاهی قبل از خواب، به دوستانشان یادآوری کنند که چه عزیزند، آدم‌های “اس‌ام‌اس”های پر مهر بی‌بهانه، حتی اگر با آنها بد خلقی و بی‌حوصلگی کرده باشی.

آدم‌هایی که هر چند وقت یک بار ایمیل پرمحبتی می‌زنند که مثلا تو را می‌خوانم و بعد هر یادداشت غمگین خط‌هایی می‌نویسند که یعنی هستند کسانی که غم هیچ کس را تاب نمی‌آوردند.

آدم‌هایی که حواس‌شان به گربه‌ها هست، به پرنده‌ها هست.

آدم هایی که زیبایی درون تو رو میبینن ، وقتی اولین بار باهاشون هم صحبت میشی ، انگار چندین سال دوست صمیمی بودین

آدم‌هایی که اگر توی کلاس تازه وارد باشی، زود صندلی کنارشان را به لبخند تعارف می‌کنند که غریبگی نکنی.

آدم‌هایی که خنده را از دنیا دریغ نمی‌کنند، توی پیاده رو بستنی چوبی لیس می‌زنند و روی جدول لی‌لی می‌کنند.
همین آدم‌ها، چیزهای کوچکی هستند که دنیا را جای بهتری می‌کنند برای زندگی کردن.

به گزارش مشرق، در یک پارک محلی در بنگال، هنگامی که دو نفر نابینا، نتوانستند شیر آب را پیدا کنند، یک میمون مادر، شیر آب را برای آنها باز کرد و تا هنگامی که آنها آب نوشیده و صورت خود را شستند، میمون همانجا ایستاد و سپس شیر آب را بست و از آنجا دور شد.